پژوهش حاضر به منظور بررسی رفتار تحلیل ناپایداری پوسته سد خاکی غیرهمگن با هسته و آب‌بند رسی تحت اثر تراوش سد خشکه‌سیل و خسارات وارده با استفاده از روش اجزاء محدود صورت گرفته است. نتایج نشان داد که گرادیان هیدرولیکی حداکثر خروجی برابر با 22/0 بوده است که در برابر گرادیان هیدرولیکی بحرانی ذرات خاک بسیار کمتر بوده و امکان ایجاد پدیده آبشستگی وجود ندارد. ضریب اطمینان پایداری بالادست در این حالت برابر 925/1 می‌باشد که از مقدار 25/1 پیشنهاد شده بیشتر می‌باشد. ضریب اطمینان در حالت افت سریع مخزن برابر 2 می‌باشد که از مقدار حداقل که برابر با 25/1 بیشتر است. در شرایط افت سریع، حجم گسترده‌تری از آب از مخزن خارج شده ولی همچنان آب در تراز‌های پایینی موجود می‌باشد. از این رو ضریب اطمینان محاسبه شده برای پایداری بدنه نسبت به وضعیت قبلی افزایش می‌یابد. ارزیابی صورت گرفته از نتایج به دست آمده از مدل‌سازی بیانگر آن است که وجود دلایلی از جمله وارد شدن سیلاب منطقه، بهره‌برداری بی موقع قبل از اتمام ساخت سد و ... منجر به بروز مشکل در بدنه سد شده و علت اصلی لغزش شیروانی ایجاد شده، مشکل پایداری سد خاکی نبوده است.