سیستمهای توزیع آب به دلیل پراکندگی و گستردگی، مستعد ورود آلودگی بهصورت تصادفی و عمدی میباشند. در این پژوهش بهمنظور کاهش تأثیر آلودگی بر سلامت مصرفکنندگان از رویکرد شبیهسازی - بهینهسازی بهمنظور تعیین محلهای بهینه قرارگیری سنسورهای کیفی در بخشی از شبکه آب شرب شهر مشهد استفاده شده است. نرمافزار EPANET بهعنوان شبیهساز و الگوریتمهای ژنتیک تک و چندهدفه بهعنوان بهینهساز، جهت الف) بیشینهسازی درصد تشخیص ب) کمینهکردن زمان تشــخیص و ج) کمینهکردن حجم آب آلوده مصرفی مورداستفاده قرار گرفتهاند. جهت دستیابی به پاسخهای با تطابق بیشتر به واقعیت محل، زمان، مدتزمان و مقدار آلاینده وارد شده به شبکه توزیع بهصورت نامعین در نظر گرفته شد. نتایج حاصل نشان داد که با نصب تنها یک یا دو سنسور در شبکه توزیع میتوان به ترتیب 21.3 و 41.6 درصد از آلایندههای وارد شده به شبکه توزیع را شناسایی کرد. همچنین با نصب تنها یک سنسور در شبکه میتوان زمان تشخیص و میزان آب آلوده مصرف شده توسط مشترکین را به ترتیب 17.8 و 37 درصد کاهش داد.
حریف، سیروس، قاسمی، سید علی و قنبری، فریبا. (1403). جانمایی بهینه سنسورهای تشخیص آلودگی در شبکههای توزیع آب شرب شهری (مطالعه موردی: بخشی از شبکه آب شرب شهر مشهد). پژوهش های مهندسی آب ایران، 4(3)، 1–19. https://doi.org/10.22034/ijwer.2025.547279.1108
MLA
حریف، سیروس، قاسمی، سید علی، و قنبری، فریبا. "جانمایی بهینه سنسورهای تشخیص آلودگی در شبکههای توزیع آب شرب شهری (مطالعه موردی: بخشی از شبکه آب شرب شهر مشهد)"، پژوهش های مهندسی آب ایران، 4، 3، 1403، 1–19. doi: 10.22034/ijwer.2025.547279.1108
HARVARD
حریف، سیروس، قاسمی، سید علی، و قنبری، فریبا. (1403). 'جانمایی بهینه سنسورهای تشخیص آلودگی در شبکههای توزیع آب شرب شهری (مطالعه موردی: بخشی از شبکه آب شرب شهر مشهد)'، پژوهش های مهندسی آب ایران، 4(3), pp. 1–19. doi: 10.22034/ijwer.2025.547279.1108
CHICAGO
حریف، سیروس، قاسمی، سید علی و قنبری، فریبا، "جانمایی بهینه سنسورهای تشخیص آلودگی در شبکههای توزیع آب شرب شهری (مطالعه موردی: بخشی از شبکه آب شرب شهر مشهد)." پژوهش های مهندسی آب ایران، 4 3 (1403): 1–19, doi: 10.22034/ijwer.2025.547279.1108
VANCOUVER
حریف سیروس، قاسمی سید علی، قنبری فریبا. جانمایی بهینه سنسورهای تشخیص آلودگی در شبکههای توزیع آب شرب شهری (مطالعه موردی: بخشی از شبکه آب شرب شهر مشهد). پمآب. 1403;4(3):1–19. doi: 10.22034/ijwer.2025.547279.1108