ارزیابی کیفیت آب، منجر به تسهیل و بهبود مدیریت منابع آب برای مصارف مختلف می‌گردد. در پژوهش حاضر، به منظور تعیین وضعیت کیفی آبخوان سلماس، از برخی شاخص‌های کیفی (شاخص خطر شوری، SAR، خطر منیزیم، باقیمانده کربنات سدیم، درصد سدیم، کِلی، نفوذپذیری و همچنین نمودارهای پایپر، شولر، دوروف و شاخص WQI ) استفاده شد. لایه‌های اطلاعات محیطی این محدوده نیز با استفاده از ArcGIS 10.8 تهیه شدند. در نهایت جهت مکان‌یابی مناطق مستعد آسیب‌پذیری، از مدل انتروپی شانون در محیط نرم‌افزار MaxENT استفاده گردید. با توجه به یافته‌های این مطالعه، روند کلی تغییرات سطح ایستابی در آبخوان سلماس کاهشی بوده و متوسط سالانه این تغییرات، با 38 سانتی‌متر افت و متوسط تغییر حجم آبخوان نیز با 54/4 میلیون مترمکعب افت برآورد گردید. تیپ آب در این محدوده، Mg-HCO3، با خطر شوری و خطر منیزیم بالا، همراه با وضعیت مناسب از نظر شاخص‌های PI، KI، Na% ESR و RSC برآورد شد. از لحاظ شاخص WQI نیز، کیفیت آب زیرزمینی محدوده این آبخوان، در 3/81% با کیفیت خوب شناسایی گردید. بر اساس بررسی آنالیز حساسیت فاکتورهای موثر بر کیفیت آبخوان سلماس با استفاده از مدل مکسنت نیز، NDVI، انحنای سطح و فاصله از رودخانه بیشترین تاثیر و بافت خاک، کمترین اثرگذاری را بر آسیب‌پذیری نشان دادند. بر اساس نتایج مدل مکسنت، 48/23% آبخوان با پتانسیل آسیب‌پذیری متوسط تا بسیار زیاد برآورد گردید که شامل مراتع، اراضی کشاورزی و باغات می‌شود. دقت این برآورد طبق منحنی ROC، 80% و در سطح "خیلی خوب" بدست آمد.